"Waar blijft het licht"

exciting life in Rwanda

At the moment I am sitting with my foot up, so good timing to write my blog again!
This morning 05.30 I woke up and really felt the need to go to the bathroom. Since that means here that I have to get out of my bunk bed, what would probably wake up my room mates Heather and Rebecca, then I need to go out to walk to the bathrooms (3 walls a door, and a hole in the floor), and then the most challenging part of all, trying to get into my bunk bed again, which is covered by a mosquito net…well, challenging!!! But, hey, this morning I decided to go for it anyway…because then I would still have an other 1 ½ hour to sleep before breakfast would be there! So I get out of the mosquito net and jump down. On one of the plugs that was laying there! I was lucky that only one end went in my foot, and the other one, just beside my foot, so it is only one hole!!! It didn’t feel too bad this morning, but after walking around a while it started to be painful anyway! So, this day I spent most of the time with my foot up, and painkillers, in bed!

Besides this little accident I am having a very good time! I must say Rwanda is very different again from the other countries in Africa I had been. My first impression of Kigali is that everything looks very developed and is still in process! Every where you see people working hard in building roads, houses, etc. Well, and the weather is nice! It is just like a dutch summer. It is sort of warm, but then with lots of rain, which makes it sometimes even cold!!! Which I am very excited about! It also makes that everything is beautiful green, with beautiful flowers everywhere! Last week I had the chance to see a bit more of the country, when I went to Mutara, a village, about 30 km from the Ugandese border, where the YWAM Kigali base is working on a project for a children village. They have a huge piece of ground there, where they want to build houses, a hospital, and school! There is nothing else yet than the piece of ground, but I thought it was very interesting to see how it would be situated and to find some more out of the thoughts behind it. Besides that it was a great opportunity to see some more of this beautiful country and to experience some more Rwandese situations! Rwanda really is beautiful, and so green! When you get out of town, it is just many green hills! And then we had to go around this huge lake! It was so beautiful! A lot of the land is being used though for agriculture and many cows. I read somewhere that The Netherlands had given Rwanda some dutch cows, which looked kind of funny. When we where just out of town, I looked at the right and saw a few of the well know dutch black and white cows, then I looked to the left and I saw monkeys sitting along the road!

The rest of the first week I was here with Rebecca and Heather, to do the preparations for the workshop. I was happy to have some extra time to get a bit used to the culture, climate and daily life here! It didn’t take long to be reminded again that I was in Africa, and that it didn’t really help to plan a lot, everything lies still when electricity falls away, or when it rains (but then I have to say, that we are talking then about a lot of rain, I don’t think they know what it is to have just a little rain). Anyway… this makes that we needed a whole day to print out the participants notebooks. Even though we were all split up!!! At least we all had our own Rwandese printing experience, even though the electricity went for all of us, which gave us a nice break!
Another great experience was with Heather, when we wanted to go downtown to get the last couple of things for the workshop! Everything went great, but we didn’t realize that Kigali had it’s own rush hour!!! Hahahaha….We have been standing in a sort of ‘flexible’ line for about an hour…squeezed between a lot of other people that wanted to get on the bus!!! And when I say squeezed…I literally mean squeezed!!! Hahaha….The only thing Heather and I could was laugh really hard!!! Trying to come up with out own subtitles for the one who was explaining the crowd all the time that we had to stand in line! Hahaha…That was funny…even though I don’t know if everyone liked us laughing so hard! But we had made one friend, she stood behind me, and when a bus came, she would pull and push and give me instructions that I had to do the same, to get on the bus…it was a new experience, but we made it!!!!

Last Friday the rest of the team for the workshop came as well, and Monday we started the workshop!!! There are almost 50 participants, representing 25 ministries, and thousands of children! It is very encouraging to find out that more than half of the group is man! They are all very excited to learn more! We have long days (class is from 08.30 to 17.00, with a break between 12.30 and 14.30), but they are all there, taking notes, asking questions and doing their assignments! It is so exciting and encouraging! It is great to meet all these people, to hear them sharing there hearts for the children they are working with and the dreams they have for them!...And we just started! I am excited for what is to come!!!

Sorry…no pictures yet…the internet is a bit slow to upload them!...

druk, druk, druk...in Rwanda

Op dit moment zit ik met mijn voet omhoog, du seen goed moment om maar weer eens een blog te schrijven! Vanochtend om 05.30 werd ik wakker en moest erg nodig naar de WC. Sinds dat hier betekent dat ik eerst uit het stapelbed moet zien te komen, wat waarschijnlijk mijn kamergenoten Heather en Rebecca wakker zal maken, dan naar buiten naar de WC moet lopen (3 muurtjes met een deur, en dan een gat in de vloer), dan uiteindelijk het meest uitdagende onderdeel, het voor elkaar te krijgen om weer in het bovenste bed van het stapelbed te komen, en onder het muskietennet te komen…goed, in ieder geval…een heel gedoe!!! Maar goed, vanochtend besloot ik er toch maar voor te gaan, zodat ik dan in ieder geval nog net 1 ½ uur zou hebben tot het ontbijt! Ik kom dus onder mijn muskietennet uit, en spring naar beneden…en aangezien het donker is, zag ik niet de stekker waarvan een van de uiteinden op dat moment in mijn voet zit! Gelukkig, ging het andere uiteinde net langs mijn voet, waardoor ik maar 1 gat in mijn voet heb zitten!!! Vanochtend viel de pijn nog wel mee, het bloedde alleen nogal, maar na een paar keer heen en weer lopen begon het toch wat onaangenamer aan te voelen! Nadat een verpleegkundige hier op het terrein er naar gekeken had, toen toch maar op advies van haar uiteindelijk met een stapeltje pijnkillers met mijn voet omhoog belandt!

Los van dit ongelukje, heb ik het hier verder erg goed! Ik moet zeggen dat Rwanda weer erg anders is van de andere landen in Afrika waar ik ben geweest! Mijn eerste indruk van Kigali is dat het er goed ontwikkelt uit ziet, en er nog steeds veel wordt gerestoreerd en gebouwd! Overal waar je komt zie je mensen hard aan het werk, er worden wegen gelegd en er veel nieuwe gebouwen! En het weer is prima te doen (altijd een belangrijk onderdeel voor mij, aangezien ik echt niet van te veel warmte houdt!) Het is hier net een Hollandse zomer. Het is over het algemeen aangenaam warm, en dan veel regen, wat het soms zelf koud maakt!!! Dan geniet ik er helemaal van dat ik even een trui aan kan trekken! De regen zorgt er ook voor dat het overal prachtig groen is, en er veel mooie bloemen zijn! Vorige week had ik de kans om wat meer van het land te zien, toen we naar Mutara gingen, een dorp 30 km van de Ugandese grens vandaan. De YWAM Kigali basis heeft hier een stuk land gekocht en willen daar een kinderdorp bouwen, met huizen, school en kliniek! Samen met de basisleider hier en nog wat andere mensen gingen we erheen om wat zakelijke dingen te regelen. Er viel niet veel te zien nog, behalve het stuk land, maar het was goed om de setting van dit project te zien, en daarnaast had ik de kans om wat meer uitzoeken van de gedachtegangen achter dit project. Ja, en daarnaast natuurlijk ook gewoon een goede kans om wat meer van dit mooie land en Afrikaanse ervaringen mee te maken!
Rwanda is zo mooi en groen! Als je de stad verlaat is het een en al groene heuvels! En op een gegeven moment een groot mooi meer, in het midden van al dat groen! Zo mooi! Veel van het land is gebruikt voor landbouw en overal waar je komt zie je kuddes koeien rondlopen! Een paar jaar geleden heeft Nederland Rwanda wat Hollandse koeien gegeven, wat een grappig gezicht was in dat groene heuvellandschap. Toen we net de stad uit waren zag ik rechts van mee een paar van die bekenden Hollandse zwart witte koeien staan, toen ik vervolgens naar links keek, zat er net een aap langs de weg…dat was even een interessante mix van verschillende landen!

De rest van de eerste week was ik hier met Rebecca en Heather om voorbereidingen te doen voor de workshop. Op zich was ik wel blij met de extra tijd die we voor de workshop hadden. Op die manier konden we al een beetje wennen aan een andere cultuur, klimaat en een heel ander dagelijks leven hier! Het had niet veel nodig om er weer aan herinnerd te zijn dat ik in Afrika was. Het heeft gewoonweg weinig zin om hier al te veel te plannen, hoe hard mensen ook mee willen werken, als de elektriciteit uitvalt, of als het regent, dan ligt alles zo goed als stil (even voor de duidelijkheid, als het hier regent, dan regent het meteen veel, en hard, motregen, of gewoon een buitje, dat kennen ze hier volgens mij niet! Hier gaat het echt meteen echt tekeer). Dit zorgt er al gauw voor dat we er een hele dag over hebben gedaan om de hand-out folders voor de studenten te kopiëren, en dan waren we nog wel opgesplitst allemaal naar een andere kopieerwinkel gegaan! Op die manier hadden we wel allemaal onze eigen kopieerervaring! En was het best fijn om verplicht een pauze te moeten nemen, omdat de elektriciteit, bij alle drie was uitgevallen!
Een andere goede Rwandese ervaring was met Heather, toen we nog snel even voor het weekend naar de binnenstad waren gegaan om de laatste dingen voor de workshop te halen! Alles ging prima, maar we beseften niet dat ze hier in Kigali ook een spitsuur hebben, en wij zaten er midden in!!!! Hahahaha… we hebben ruim een uur in een soort of rij gestaan, plat geplet tussen heel veel andere mensen die erg graag dezelfde bus wilden hebben als wij! En als ik zeg geplet…dan bedoel ik dat ook…ik kan er geen beter woord voor bedenken! Hhaha…Heather en ik konden er alleen maar heel hard om lachen, terwijl we probeerden te ontdekken wat de meneer van de busservice allemaal aan het uitleggen was (het bleek dat hij telkens het belang van het rijen maken aan het uitleggen was). Ik geloof niet dat iedereen ons lachen zo kon waarderen!!! Maar we hadden in ieder geval 1 vriendin gemaakt…ze stond tussen mij en Heather en als er een bus kwam gaf ze ons instructies hoe en waar te duwen. Aangezien opeens de rij verdween in een mensenmassa! Zonder duwen en trekken kwam je gewoon niet een bus in, en aangezien iedereen het deed, kon je gewoon niets anders doen…en kwamen we uiteindelijk binnen in de derde bus die voorbij kwam!!! Een hele ervaring, maar we hebben het gehaald!!!

Afgelopen vrijdag kwam ook de rest van het team voor de workshop aan, en afgelopen maandag zijn we dan eindelijk begonnen! Er zijn bijna 50 deelnemers, die met elkaar zo’n 25 projecten, en duizenden kinderen vertegenwoordigen! En het was zo bemoedigend te ontdekken dat meer dan de helft deelnemers man is! Alle deelnemers zijn erg enthousiast en willen zo graag meer leren hoe ze betere hulp aan hun kinderen kunnen aanbieden!!! We hebben lange dagen (les van 08.30 tot 17.00 met een pauze tussen 12.30 3n 14.30), maar ze zijn er elke dag, allemaal, ze maken aantekeningen alsof hun leven ervan afhangt, stellen vragen en doen allemaal hun huiswerk!!! Het is zo bemoedigend om te zien! Het is geweldig met z’n allen een hart voor kinderen te hebben, en te horen wat voor een dromen ze hebben voor de kinderen waar ze mee werken! En we zijn nog maar net begonnen! Ik kijk er erg naar uit wat er nog komen gaat!!!

Sorry trouwens dat ik er geen foto’s bij heb, maar als er internet is, dan duurt het erg lang om foto’s te uploaden, dus die komen een andere keer!

Zwitserland - Rwanda

Het gaat gebeuren!!!! Morgenochtend om 04.30 vertrekken we hiervandaan om het vliegtuig van 06.50 naar Brussel te halen, warvandaan we een vliegtuig direct naar Kigali, Rwanda zullen pakken!! Oh, nog even niet aan denken...er zijn nog zoveel dingen die ik gedaan wil hebben voor ik ga! Ik heb nog precies 8 uur!!! Morgen toch nog genoeg tijd om te slapen in het vliegtuig! De afgelopen weken zijn we erg druk geweest met de voorbereidingen voor het project in Rwanda!  We zullen er een workshop geven aan mensen  die er met kinderen werken! Ondertussen hebben zo ongeveer 13 aanmeldingen, allemaal uit verschillende landen in Afrika! Echt geweldig, want dat betekent dat als zij de kennis daar weer doorgeven, het nog verder verspreid wordt dan alleen Rwanda! Ik geloof dat het een geweldige kans is om te delen wat Gods liefde voor kinderen is en wat Zijn doel is voor hun! Ik vond het erg leuk bezig te zijn met de voorbereidingen hiervoor, en een steeds helderder beeld te krijgen van het project! Ook al heeft het behoorlijk de focus van mijn onderzoek afgehaald en loop ik even heel erg achter, maar dat haal ik wel weer ergens in...ofzo...het was gewoon even een goede variatie op het dagelijkse werk van in m'n eentje achter de computer zitten typen. Ik merk dat ik in teams werken toch best wel erg kan waarderen!

Naast het kantoorbestaan, merk ik dat ik me ook al veel meer op mijn plek voel hier in Zwitserland en op Burtigny! Het was best even zoeken hoe mijn vrije tijd in te vullen, om 's avonds ook nog achter de computer te gaan zitten, is opeens een stuk minder aantrekkelijk! (Ja, dat is inderdaad mijn excuus dat ik mijn blog al een tijdje niet had bijgehouden!!!) Maar we hebben wat 'nieuws' ontdekt! Oude VHS films kijken! In de kelder hadden we een hele stapel oude videobanden gevonden, die we zijn gaan kijken! Geweldig!!! Vooral 'what about Bob', en 'Overboard' behoren op dit moment tot onze favorieten!!! Vooral de uitspraken erin...goed...wij hebben er erg om gelachen!!! O ja...en natuurlijk niet te vergeten, we hebben weer Zwitserse avond gehad, voor de trouwe lezers onder ons...deze vond ook plaats in februari, alleen was het toen alleen kaasfondue, en nu konden we kiezen!!! Wow....die Zwitsersen zijn echt gek op hun kaas! We konden dus kiezen uit kaasfondue, of raclette!!! Ik koos dus voor raclette, en ik moet zeggen, ik zag er erg tegenop, maar het viel reuze mee!!!! Ja, ik denk dat ik zelfs kan zeggen dat ik het wel lekker vond!!! Ja, je hoort het goed, dat was ik...die toch echt kaas niet op het lijstje van lekkere dingen heeft staan!!! Tijdens de maaltijd werd ons van alles verteld over Zwitserland en hun cultuur!! Heb weer heel veel bijgeleerd!

Oh...en dit moet ik je nog vertellen!!! Het hoogtepunt van de afgelopen weken! Ik had de kans om mijn neef te gaan zien in Zurich! Hij is daar op dit moment voor zijn studie! En aangezien we al tijden een poging deden om af te spreken...moesten we er uiteindelijk een paar weken geleden achter komen dat we allebei tijdelijk in Zwitserland wonen! Ja, dus moesten we wel wat afspreken nu!!! Het was geweldig om weer eens goed bij te kunnen kletsen! En, ja RobbertJan heeft me even rondgeleid in het mooie Zurich....snel even wat toeristische plaatjes geschoten!!! Best goed gedaan, toch!!!

Uiteindelijk niet echt veel gezien, omdat we voor hebben zitten bijpraten, onder het genot van een goede kop koffie bij de Starbucks....blijft toch heel fijn!!!! Dank je wel RobbertJan, ik heb een supergezellige dag gehad!!!

Maar goed....ik moet eigenlijk nog heel wat doen voordat ik morgenochtend vlieg, dus ik houd het hier even bij....SPANNEND!!!! Volgende keer hopelijk wat meer over Rwanda!!!

Switzerland - Rwanda

It is happening, tomorrow 04.30 in the morning, we will leave from here to catch the plane at 06.50!!! Oh...don't want to think about that yet...so many things I still want to do before that! Still have 8 hours!!! The last couple of weeks have been busy preparing for the workshop in Rwanda! We will be giving a workshop there for people working with children. We already have about 13 applicants, all from different countries in Africa, which is very exciting! I am very excited about the workshop! I think it is a great opportunity to share Gods love and purpose for children!!!! I really enjoyed preparing for it, and getting a better picture of all the things we will be doing! Even though the research I was doing got a bit delayed! But it was some good variation on sitting by myself behind my computer.

Beside the officelife, I have started to enjoy in Switzerland and here at the base here as well! In the evenings it is not that exciting anymore to work some more at the  computers (yes, that's my excuse why I didn't update my blog for a while!!!) But watching old VHS is some good entertainment! Just the fact that you need to rewind them! So exciting!!! Especially 'What about Bob' and 'Overboard' are definitely part of our list of favourites!!! The quotes are great! We have been having so much fun! And then of course the Swiss night we had! Wow, those Swiss sure do love their cheese...we could choose between Raclette or cheesefondue!!! To be honest, I was a bit worried, but it was not that bad! I even enjoyed it! Yes, that's me saying it, the one that....dislikes cheese...A LOT!!! During the meal we got some iformation about the Swiss and their culture...

And then I need to tell you! The highlight of the last couple of weeks! I had the chance to meet my cousin, who is studying in Zurich at the moment! We have tried to meet for quite a while now, even in The Netherlands...but we hadn't seen each other for quite a while! It was so much fun catching up in Zurich! He showed me around in Zurich...and off course we need some touristic pictures as well!!! We are doing good, dont you think!!!!

Well, to be honest, we didn't see to much, but had a great time just catching up! Thank RobbertJan, I had a great time!!!

Yes, and now getting ready for Rwanda! I have the feeling I just got here, and now I am leaving already!!! But I am excited....only 8 hours to go!!!!

Ik ben toch echt in Zwitserland

Ja, dat is altijd de uitdaging op die internationale locaties van YWAM, soms heb je niet eens door waar je nu eigenlijk bent! Ik werk op kantoor met alleen maar amerikanen op me heen, en aan tafel zit ik aan tafel met mensen uit Nigeria, Colombia, Zuid-Afrika, zelfs Noorwegen, en ja, ook wat Zwitsers... Dat is waarom ik het zo heerlijk vind om zo nu en dan even van de basis af te kunnen en mezelf eraan te kunnen herinneren, dat ik toch echt in Zwitserland ben! Niet spectaculair, gewoon even boodschappen doen in de supermarkt, naar het postkantoor, of iemand ophalen of juist wegbrengen naar het vliegveld! Hoe spannend kan dat zijn! Het herinnerd me in ieder geval dat ik toch echt in Zwitserland ben, en dat ik toch echt mijn best moet doen wat van mijn frans te maken, wil ik iets voor elkaar krijgen!

Maar afgelopen zaterdag was toch wel het toppunt! Het was even de bevestiging dat ik echt, voor het eggie in Zwitserland ben! We gingen naar 'Des Alpes' in St. Cergue. 'Des Alpes' is DE dag dat de koeien naar beneden komen uit de bergen (vraag me niet waar ze heen gaan, waarschijnlijk naar hun boerderij)! Ze komen dus met hun boeren naar beneden kopen, versierd en wel met gigantische koeienbel en bloemen op hun kop!  Verder was er een markt met verschillende etenswaren en andere produkten uit Zwitserland en was er Zwitserse muziek! Hoe Zwitsers wil je het hebben!?!!?

   

Hier....begrijp je wat ik bedoel, met het Zwitserse gevoel!!!

Morgen ga ik de andere kant van Zwitserland op, namelijk naar Zurich! Een stad in het duitse gedeelte van Zwitserland. Een achterneef van mij woont daar op het moment, en aangezien we de afgelopen maanden die niet de kans hadden gehad elkaar te zien in Nederland, dachten we dat er maar eens van moest komen in Zwitserland! Ik kijk er naar uit wat deze kant van Zwitserland te bieden heeft! Jullie horen het wel weer!

I really am in Switzerland!

Well, that's allways the challenge with those international YWAM bases, sometimes you dont even realize where you are! Like I am working in the office with only Americans, and having dinner with people from Nigeria, Colombia, South Africa, even Norway...and then some Swiss as well!  That's why I love to get of the base sometimes and remind myself that I am in Switzerland. Just going for a shoppingtrip, or to the postoffice or driving someone from or to the airport! How exciting can it be! Well at least it reminds me that I really am in Switzerland!!! But last saturday definitely was a highlight, and made me know for sure that I am in Switzerland! We went to 'Des Alpes' in St Cergue. This is the moment when all the cows are coming down from the mountains (dont ask me where they are going though), so they are coming down, all decorated with flowers and huge bells around there neck! A very Swiss experience! With different kinds of swiss food and music!   

You see what I am trying to say with that Swiss feeling?!? Very exciting!

Tomorrow I will get to see another part of Switzerland, since I will be going to Zurich! A town in the German part of Switzerland! A cousin of mine is living there for some months, and since we haven't had the chance to meet the last couple of months in The Netherlands, we decided that we had to meet in Switzerland! So I am excited to see what this part of Switzerland will bring!

hier en nu

Afgelopen week is het weer hier een stuk beter geweest. De zon is gaan schijnen en het is even heerlijk nazomerweer. En aangezien ik bezig ben met een onderzoek en ik nog wel wat te lezen had, was dat een goed excuus om lekker buiten te gaan zitten en zelfs nog een beetje bij te kleuren! Oh...alles ziet er meteen zoveel leuker en gezelliger uit als het zonnetje gaat schijnen, dat kon ik best wel gebruiken!

Ondanks dat ik heel goed weet dat dit een juiste beslissing was om hierheen te komen en te komen werken voor WCAC (en ik weet echt dat dit de juiste keuze is geweest), ik ben nog steeds in een fase van ' wat doe ik hier? Waarom?'. Ik vind het een behoorlijke uitdaging om hier te zijn,  weer een nieuw leventje op te bouwen....en voor hoe lang? Wat is hier de bedoeling van? Waar gaat dit heen? Thuis dacht ik er al wel eens over na, maar daar bleef het bij. Ik wist dat dit de juiste volgende stap, ik had er alleen maar heel veel zin in, maar daarnaast waren er ook nog zoveel leuke dingen gaande thuis, die er voor zorgde dat ik er nog niet te veel over hoefde na te denken. Maar nu hier, ik zit er midden in. En op een of andere manier maakt het me op het moment allemaal best aan het twijfelen hoe het allemaal gaat lopen, of het wel goed gaat komen, dat ik niet eens weet hoe het komende jaar eruit gaat zien.... Ik probeer mezelf er maar aan te blijven herinneren dat ik weet dat ik nu op de juiste plek ben, en dat dat even wat belangrijker is dan hoe ik me voel. Ik probeer mezelf er aan te herinneren dat ik met de dag moet blijven leven, en niet te ver vooruit moet willen kijken en vertrouwen dat God weet waar Hij mee bezig is. Loslaten en vertrouwen....bij de dag in het hier en nu leven....dat is op het moment mijn belangrijkste opdracht waar ik me op richt. Mijn best doen op mijn werk, en verder vooral genieten van de kleine dingen!

Het begin van deze week leek alles even allemaal helemaal ellendig...gevoel....ik was het allemaal zo zat, en als ik niet beter wist, had ik zo graag willen opgeven...ik besloot te gaan lopen!!! De zon was ondertussen gaan schijnen en ik besloot te genieten van de omgeving. Het ziet er allemaal ook zo anders uit dan in februari.

Goed, toen ik dus aan het wandelen was, kwam er een man uit het dorp naar me toe en begon tegen me te praten. En zelfs met mijn gebrekkige kennis van het frans en gebarentaal, kwamen we toch een heel eind! Hij had een prachtige bloemrijke tuin en terwijl we liepen te kletsen, plukte hij een paar grote bloemen voor me, voor op mijn bureau in mijn kantoor!!! Ik denk niet dat deze man besefte hoe blij hij me maakte die dag! Bloemen heb ik altijd zo gemist in Noorwegen en nu heb ik ze gewoon op mijn bureau staan!

En toen gisteren! Nieske, een vriendin uit Nederland was even in Geneve!  Ze was op weg naar haar zus, net over de grens in Frankrijk. Daarvoor was ze naar Geneve gevlogen en vandaaruit zou ze dan de bus pakken. Het was heerlijk om even een bekend gezicht te zien en gewoon lekker effe normaal een bak koffie te kunnen drinken! Dat hadden we tegen die tijd ook wel verdiend, aangezien we half Geneve hebben doorgescheurd om de Rwandese ambassade te vinden! Ik was zo blij dat zij er bij was en dat ik niet in mijn eentje daar hoefde te dwalen! In ieder geval, daarna heerlijk genoten van een gezellige koffie in de stad, even lekker ontspannen, even niet te veel nadenken, gewoon leuk!!! Ondanks dat het zo kort was, het maakte mijn hele week weer goed!!!

Hahaha...we probeerden een zelfontspannende foto te maken, wat niet helemaal lukte....resultaat, iets meer muur dan gepland! Dank je wel Nieske, was erg leuk!!!!

enjoy the moment

The last week the weather has been much better. The sun has been shining and it has been nice to be outside. Since I am doing research at the time. I have many things I am reading through, so a good excuse to be outside, and even get a bit of a teint! Everything looks so much nicer when the sun is shining! I was happy about that! Even though I know that this was the right step to take to come to YWAM Burtigny to volunteer for the WCAC, and I really do know this was the right thing to do. I am still in this stage of doubt and insecurity. I find it challenging to be here and start a new life...and for how long? Where is this leading to? At home I had been thinking about those things as well, but I think I had enough distractions to not worry about it. Here I am in it. Somehow the fact that I dont know how things will work out, if things will work out, and that I can't tell yet how next year will look like starts to get me at times. But I keep on reminding myself, that I am at the right place at the right time, and that that is what counts. And I just need to take it day by day, and trust that God knows what He is up to, and knows where He is leading me to. So living day by day is my assignment for now...to make the best out of and enjoy the 'now' and ' here'. So that is what I am trying to do. I'll do the work as good as I can, and I enjoy the moment.

The beginning of this week, when I was really tired of it and I so badly wanted to give up...I went for a walk! The sun had started to shine and I while I was enjoying the area, and how different it looks in September than in February, a man from the village approached me and started talking to me. And even with my little knowledge of French and sign language, we had a great conversation! He had this beautiful colourful garden, and he even gave me some flowers, to brighten up my desk in the office!!! I don't think he realizes how happy he made me that day! Flowers were always something I really missed in Norway...and now I have them at my own little desk!

Another happy moment was the fact that I got to meet up with a friend of mine from The Netherlands. She has a sister living just across the border in France and flew to Geneva to catch the bus from there to France. Beside the support she was to find the Rwandese embassy in the middle of Geneva (which I am her highly grateful for, we still had some time to have a good cup of coffee in town! It was so good to see someone that I have know a bit longer, and with I could just relax and have fun with. Even though it was short, I enjoyed it so much! I was so happy that I could go into town and meet her there!!!

Hahaha....we tried to take a picture, but we ended up with some  more wall than us...but it was fun! Thanks Nieske for the good time together! 

Terug in Burtigny, Zwitserland

Lijkt me wel weer eens tijd om wat te gaan schrijven.

Er is alweer zoveel gebeurd sinds de laatste keer dat ik schreef. Al zijn de meesten van jullie wel redelijk op de hoogte, aangezien ik de meesten van jullie zelf heb ik kunnen spreken ergens in de afgelopen tijd! Wat was dat weer eens fijn zeg, eventjes weer een beetje een ‘gewoon’ leven! Gewoon weer even in Nunspeet wonen, een autootje, en heel belangrijk, ik had een goede dag besteding! Voor een paar maandjes was ik weer aangenomen bij Kinabu in Zeist, waar ik al eens eerder had gewerkt voor dat ik bij YWAM aan het werk ging. En daarnaast zelfs een soort of ‘normaal’ sociaal leven! Heerlijk om zoveel lieve mensen weer om me heen te hebben. Ik heb een heerlijke tijd gehad….heb van elk moment genoten…en vooral een weekje heel hard genoten, toen ik samen met een vriendin een weekje vakantie ging vieren in Frankrijk!!! Had me niet gerealiseerd hoe ontspannen het is om even gewoon helemaal weg te zijn uit je dagelijkse leven, zonder mobiel, zonder laptop! Lyd, dank je wel!!!

Dat was een heel fijn idee van je!

Is wel weer even afkicken hoor, om dan opeens weer in een nieuwe omgeving te wonen weer, er zijn hier genoeg mensen, en ze zijn ook echt allemaal aardig, maar het is effe wennen om geen mensen om je heen te hebben waar je even je verhaal kan zonder dat je van alles hoeft uit te leggen….Maar goed….ik kies er zelf voor, toch!?!?!? Ach, en de mensen zijn echt geweldig hier….dus mij hoor je dus ook zeker niet klagen! Hoort er altijd even bij, bij zo;n overgang!

Maar goed, nog even voor degenen, die nog niet helemaal op de hoogte zijn van mijn ronddwalingen!

Aan het einde van april heb ik het werk bij YWAM Borgen in Noorwegen afgerond. Net op tijd om Koninginnedag hier te vieren! Ondanks de bijzondere omstandigheden…een erg leuke dag gehad! Dank je wel Lambert!!!! Vanaf begin mei bij Kinabu in Zeist gewerkt, waar ik vorige week donderdag voor voorlopig de laatste keer weer het terrein afliep…Lydia, bedankt voor het support! Afgelopen  dinsdag verhuisde ik vervolgens naar Burtigny in Zwitserland, om daar weer voor YWAM te gaan werken. Dit is trouwens dezelfde basis, als waar ik in februari de workshop ‘Justice has a Face’ deed. Vanuit deze basis werkt het centrum WCAC, oftewel het Women and Children Advocacy Centre, waar ik de komende periode voor werk (check anders even hun website: www.wcacentre.org ). Afgelopen woensdag ben ik aan het werk gegaan. Ik ben begonnen met het doen van onderzoek naar residentiële hulpverlening in ontwikkelingslanden. Sjonge, jonge…was even vergeten wat een uitdaging het is om een onderzoeksvraag af te bakenen….maar dat komt ook gauw genoeg…hoop ik dan! Het voelt net weer terug te zijn op school…PGO (Probleem Gestuurd Onderwijs). Toch nog iets leuks mee gekregen destijds. Al geloof ik dat ik toen nog niet zoveel gebruik maakte van het internet…althans…op het moment even een lichtelijk gevoel van overwhelming. Constant zijn er meer links, meer invalshoeken! Lijkt geen einde aan te komen!

Verder heb ik de afgelopen week ook tickets geboekt voor Rwanda. Hier ga ik deel uitmaken van de workshop ‘Celebrating Children’ (staat meer informatie op de wensite van het centrum over)! Ja….jullie lezen het goed…Rwanda….ja, en dat is inderdaad weer Afrika….geen commentaar!!!

Ik ben erg blij hier te zijn! Ik ben blij dat ik weer wat SPH’achtigs kan doen en mijn opleiding en ervaring kan gebruiken voor deze doeleinden! Aan de ander kant ben ik ook weer erg benieuwd waar dit heen zal leiden!

We zien het allemaal wel…1 ding tegelijk! Nu ben ik hier, en doe ik dit werk, ik weet dat ik op de juiste plek zit en ik geniet er stiekem ook wel heel erg hard van!

Back at Burtigny, Switzerland

Well, time to write again!

Many things have happened, since last time I wrote!

The last couple of months I have been home to enjoy a ‘normal’ life! I lived at my home in Nunspeet, I had a car, very important I had a job at the children home, where I had been working before I moved to Norway, and most important I had many people that I love close to me! It was so good to back…I have enjoyed every single moment (….especially that 1 week where a friend of mine invited me to come along on holiday to the south of France…I had never realized how good it can be without cell phone and internet…Thank you Lydia!), and I definitely miss it already! Well, some people say ‘you chose to move yourself!’ so I will stop wining, because it is through, I chose to move and do this work myself, so…!Oh…maybe not every know yet where I am and what I am doing now…well, here it is!

At the end of april I finished of working for Youth with a Mission at Borgen in Norway. Last Tuesday I moved to Burtigny, Switzerland, and have started working for YWAM there again. (At the same base where I joined the workshop ‘Justice has a Face’ in February).

At this base the ‘WCAC’ (Women and Children Advocacy Centre) is based, which I am volunteering for now( check:  www.wcacentre.org ). Last Wednesday started doing research about residential care and developing countries. I had forgotten how hard it is to narrow down a topic. There is so much interesting stuff and especially now with the internet…there is SO MUCH!!!!

This week, I also booked my tickets to join the ‘Celebrating Children’ workshop in Rwanda (more info at the website of the centre) ! Yes….Africa again…no comments…

I am very excited about everything happening! It is exciting to be able use my background in social work and residential care again! At the same time I am curious where this is leading to!

We will see…For now, this is where I need and want to be and I am enjoying it!