Lenneke in Noorwegen

  • Goed, ik ben Lenneke van Veen. Ik ben 25 jaar en woon in...hmmm...ja, het is de bedoeling dat ik vanaf 9 september in Oteren in Noord-Noorwegen woon. Hier ga ik een Discipelschap Training School (DTS) volgen. DTS is een onderdeel van Jeugd met een Opdracht (YWAM/ JmeO) en is actief over heel de wereld! Ik vind het een positieve organisatie, die zich richt op geloofsopbouw en evangelisatie. Zoals ze zelf zeggen: 'God kennen en Hem bekend maken'. Ik heb er ontzettend veel zin in, meer van God te leren en te ontdekken hoe ik hier in het dagelijkse leven vorm aan kan geven. Daarnaast ben ik erg benieuwd naar wat God voor plannen voor mijn leven heeft! Voordat ik ga beginnen, reis ik nog wat rond, hier in Noorwegen, om wat oude vrienden en mijn gastfamilie te bezoeken. Dus met vliegticket en treinkaart op zak zal ik eerst Noorwegen herontdekken. 28 augustus komen dan twee vrienden en gaan we met z'n drieën nog even vakantie vieren, om dan met frisse moed de DTS te beginnen!!!

januari 2010

ma di wo do vr za zo
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Noorwegen

Blog powered by TypePad
web-log.nl, powered by TypePad

20-1-10

Gelukkig nieuw jaar!!!

Het is alweer een tijdje terug! Toch wil  ik jullie hierbij toch nog een heel goed 2010 toewensen! Ik kijk er zo naar uit te zien wat dit jaar ons weer brengt, maar daar kom  ik zo nog wel op terug!

Wat ik altijd een leuke traditie vind van oud&nieuw is na te denken over hoogtepunten/dieptepunten. Toen ik nog in Ede woonde was dit een kleine traditie die we destijds hadden ingevoerd! Ondanks dat ik dit jaar niet die mensen om me heen had, toch heb ik ook deze keer weer de tijd genomen om daar eens bij stil te staan! En los van heel wat dieptepunten, en een jaar met heel wat uitdagingen, moest ik toegeven dat 2009 een bijzonder jaar is geweest, een bijzonder goed jaar!

Na een maand outreach in het mooie noorden van Noorwegen, kreeg ik de mogelijkheid om in Zwitserland deel te nemen aan de workshop ‘Justice has a Face’! Uiteindelijk is dat het begin geweest van het proces waardoor ik nu hier aan het werk ben op het WCACentre, en werk doe waar ik zo enthousiast over ben! Dat is dus uiteindelijk ook een hoogtepunt van dit jaar, de verhuizing naar Burtigny, Zwitserland!

Maar ook de tijd ertussen, was een groot hoogtepunt! Het was heerlijk om eens wat langer in Nederland te kunnen zijn, zonder dat ik daar was om uit te zieken! Heerlijk om weer even een Hollands leven te kunnen leiden, en zelfs een baan te hebben! En niet zomaar een baan, ik kon gewoon weer aan de slag bij Kinabu, waar ik eerder had gewerkt, en het destijds ook erg naar mijn zin had gehad! Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik het best spannend vond. Het was alweer zo’n tijd geleden, en ik wist niet of ik het nog steeds zou kunnen, maar het viel me niets tegen! En ik had het er weer ontzettend naar mijn zin!! Maar natuurlijk naast het werk, het was zo relaxed om vrienden en familie gewoon in de buurt te hebben en te kunnen zien, zonder dat het afgesproken moest worden. Gewoon, gezellig even bakkie kunnen doen, en niet te hoeven bedenken dat je elkaar daarna een half jaar weer niet meer ziet! Heerlijk, wat heb ik daarvan genoten, een absoluut hoogtepunt van dit jaar!

Goed en dan natuurlijk de workshop in Rwanda. Ik heb volgens mij nog nooit zo het gevoel heb gehad op mijn plek te zitten! En ten slotte de afsluiter van het jaar! Ja, en als het hele jaar al zo vol hoogtepunten zit, dan zijn de verwachtingen hoog, maar ik heb het idee, dat ik redelijk heb voldaan! Voordat ik weer lekker 2 weekjes in Nederland zou kunnen genieten van een lekker Hollandse winter (wat heb ik genoten van een echte winter weer! Zo hoort het, vind je niet!??!),  had ik de mogelijkheid om samen met mijn zus Wilke een paar dagen naar Euro Disney te gaan! Dat was iets dat ik al een tijd in mijn hoofd had zitten, maar het kwam er maar niet van! Maar nu lag het mooi op de route, dus reden mijn ouders Wilke naar Parijs en nam ik het vliegtuig naar Parijs! De volgende dag werden Wil en ik voor het Cheyenne Hotel, Euro Disney afgezet, en hebben we met z’n tweetjes 4 hele leuke, koude dagen gehad in een prachtig wit Euro Disney, in kerststemming! En oh…het was koud, maar we hebben een geweldige tijd gehad waar we veel verschillende Disney figuren hebben kunnen zien, de Wild West Show weer hebben kunnen zien, en weer heel wat attracties hebben kunnen  uitproberen…

Wil09121628_2 0912174_2 Wil09121729_2 Wil09121720a_2 Wil09121734_2 Wil0912189_2 Wil09121838_2 Wil09121843_2 Wil09121848_2 

Maar ondertussen is het alweer een tijdje 2010, en besef ik dat er heel wat mensen zijn die eigenlijk nog geen flauw idee hebben waar ik mee bezig ben! Waarschijnlijk weet je wel dat ik nu weer in Zwitserland zit, ik werk dus nog steeds voor het WCACentre hier. Ik heb 90 dagen in Zwitserland, het is dus het plan dat ik die hier opgebruik! Daarna is het de bedoeling dat ik weer voor ongeveer een maand naar Nederland kom! Om de volgende verhuizing voor te bereiden. Ergens in mei is het namelijk de bedoeling dat ik voor een tijdje naar de VS ga. Velen van jullie zullen weten dat ik nooit enthousiast ben geweest over de VS, maar ja, het gaat dus wel echt gebeuren! Ik weet nog steeds niet of ik daar zelf enthousiast ver ben, maar ik kijk wel erg uit naar het werk dat we er zullen gaan doen!

Oh ja, misschien handig om even uit te leggen waar ik hier eigenlijk op kantoor mee bezig ben en wat ik allemaal van plan ben te doen dit jaar!

Op het moment ben ik dus vooral bezig met het doen van een onderzoek. De fase van onderzoeken is al wel redelijk voorbij, en ben ik ondertussen beland in de fase van iets op papier zien te krijgen! Het is het onderzoek naar weeshuizen en alternatieve zorg voor kwetsbare kinderen in ontwikkelingslanden. Als ik klaar ben hoop ik dat er een paper ligt dat gebruikt kan worden, antwoorden kan geven, behulpzaam kan zijn voor mensen die met deze kinderen werken of willen gaan werken! Ik vind het heerlijk om onderzoek te doen, vond ik al erg leuk toen ik met de opleiding bezig was, maar moet eerlijk toegeven dat het nu wel even anders is. Ik merk dat ik het best een uitdaging vind… ik heb hoge verwachtingen, wil wel echt iets bruikbaars kunnen neerleggen, het gaat er niet alleen maar om dat ik de deadline haal en weer een studiepunt! Soms voelt het zo overweldigend, ik merk dat ik er zoveel gedachtegangen en gevoelens over heb, er valt zoveel over te zeggen, maar ik wil zo graag dat het bruikbaar is voor iedereen… ik ga dus maar gewoon door, probeer vooral mijn gedachten te organiseren per hoofdstuk, en het dan maar gewoon per hoofdstuk aan te pakken!

Goed, dat dus over het onderzoek, maar daarnaast heb ik ook besloten deel uit te maken van het team dat de volgende workshop ‘Justice has a Face’ weer zal organiseren. Dit keer zal de workshop plaatsvinden in  Salem, Oregon, VS van 11 juli tot 6 augustus (zie voor meer informatie www.wcacentre.org). Dit is de workshop waar ik afgelopen februari zelf aan deel nam en voor mij is het zo’n eye opener geweest! Ik heb er zo ontzettend veel geleerd van hoe ik als ik als christen in een wereld vol onrecht kan staan! De workshop heeft me erg uitgedaagd, en aan de andere kant was het zo’n bemoediging! Het heeft me geholpen mijn gedachtegangen, gevoelens en frustraties om te zetten in actie! Ik kijk er daarom erg naar uit om mee te mogen werken om dit voor nog veel meer mensen mogelijk te maken! Ik kijk er naar uit veel meer mensen in actie te zien komen voor de onrecht die er op de wereld plaats vindt!

En dan zal ik naast deze twee dingen ook onderdeel gaan uitmaken van een team dat verder zal werken met de workshop ‘Celebrating Children’ (CCW). Dit is de workshop die we afgelopen november in Rwanda hebben gegeven (zie www.wcacentre.org). De workshop die we dit keer gaven functioneerde ook als een pilot, om te kijken hoe de workshop in de praktijk zou aansluiten met de doelgroep. Naast het geven van de workshop zijn we dus ook heel druk bezig geweest evalueren en nadenken hoe we dingen beter of anders zouden kunnen aanpakken. Nu zitten we dus met heel veel aantekeningen, gedachtegangen en goede ideeen, en moeten die nog weer omgezet worden in actie! Het idee is om de CCW nog verder te ontwikkelen, en daarnaast ook het opzetten van een training, om lokale mensen op te leiden om de workshop zelf te geven. Ik vind het zo super dat ik hier in kan meedenken en meewerken!

De bedoeling is dan dus dat ik in de VS zal zijn, totdat we ergens aan het einde van dit jaar weer naar Oost Afrika zullen gaan om de CCW weer te geven, en mensen te trainen om de workshop zelf te kunnen geven! Ja en dan is 2010 zo ongeveer wel weer over….en hopelijk tegen die tijd ben ik in staat om wat meer te zeggen over gedachtegangen en ideeen die ik voor 2011 heb! Maar we beginnen net, eerst maar eens 2010…

happy new year!!!

It has been some weeks ago, but all the best for this ‘new’ year!!! I am very excited to see what this year is going to bring, but more about that later!

I like this little tradition at New Years Eve, where you take time with has been a very special year for me! I have been able to be part of the ‘Justice has a Face’ workshop, that made that I am here, at the WCACentre, right now, doing something that I am really excited about, so that would be a highlight as well, my move to Burtigny, Switzerland! But also the time in between, that I could be home in The Netherlands for a couple of month. It was great to be home for a bit longer again, without being sick! It was so nice to live the Dutch live for a while, incl. a job…and not just a job, but a job at Kinabu, the children home, where I had been working earlier! I was a bit worried that I didn’t know how  to do it, but after a while I realized that I was still capable…oh, my gosh…and I enjoyed it! And of course, it was so nice to be able to see friends and family again, without the pressure that I will be leaving soon! Oh, those month were a highlight! And then I must say I had a pretty good end of the year as well!!! I had the chance to come back to The Netherlands and celebrate Christmas in a great wintery

Holland

! It was so beautiful, it felt so good to have a proper winter again! But I think The Highlight of these were the days that I could take my sister Wilke to Euro Disney! I had wanted to do this for some years again, but never really felt like having the chance to do it! But, just before I came to

Holland

for the Christmas break, my parents drove her down to

Paris

, where I flew to! And the next day, my parents dropped us off at the Cheyenne Hotel at Euro Disney! Together, the 2 of us spend 4 days in a beautiful white Euro Disney! It was crazy cold, but we had a great time seeing many of the Disney characters, the Wild West Show and having fun in many of the attractions at the park! Just check out the pictures!

Wil09121628 0912174 Wil09121720a Wil09121729 Wil09121734 Wil0912189 Wil09121838 Wil09121843 Wil09121848

But now, 2010 has started and I think many of you don’t know what I am up to at the moment! Well, maybe you already know, I am back in

Switzerland

! And I am still working with the WCACentre! I have 90 days in

Switzerland

, so my plan is to use them up here! The plan is that I will be going back to The Netherlands for about a month, to get some work there done, and then somewhere in May, the plan is that I will be going to the

USA

! Many of you might know that I have never been very excited about the

USA

, but now it will be happening! And even though I am not sure if I am very excited about going there, I am very excited about all the work we will be doing!

Oh ja, maybe it can be helpful to explain what I am/ will be working on…

At the moment I am mainly focussing on doing research. I am still working on the research on children homes and alternative care for children at risk. My hope is to be able to write a paper, that can be helpful for people working with children at risk, or who want to start working with them. I really enjoy the research, I always enjoyed doing it when I was studying as well. But I must say, it feels a bit different now that I hope that it will be a good and useful paper, and that I am not doing it to get some good grades! Sometimes that can be very overwhelming, there are so many thoughts and there is so much I want to say, but I want it to be basic, practical, useful…. O well, we keep on going and not try not to think about the result to much yet, I try to take it chapter by chapter…

Oh well, so that was the research…besides that I have also decided to be part of the organization of the ‘Justice has a Face’ workshop. This time the workshop will be at

Salem

,

Oregon

,

USA

from 11th July –August 6th  (see for more information www.wcacentre.org) . This is the workshop I was part of last year! For me it was such an eye opener! I learned so much of how I can be a Christian in a world full of injustice. It challenged me so much,  but at the same time encouraged me! It helped me to turn my thoughts, feelings and frustrations into practical actions! Anyway, I am excited about being part of creating an opportunity for many more! I am excited about more people getting into action against injustice!!!

And then I will also be part of a team working on the Celebrating Children Workshop (CCW). This is the workshop we gave this November in

Rwanda

. ( see www.wcacentre.org) The workshop we gave there also functioned as a pilot, to see how all the theory would be received! So besides giving the workshop, we also took a lot of time to evaluate every part of the workshop. So now we have a lot of notes, thoughts and exciting ideas, it is time to do something with it! The plan is to develop the CCW more, and to create a facilitators training so that people can give the workshop themselves! I am very excited to be  part of this!

So, well, I hope this explains why I will be in the

USA

for a while, this year! The plan is that we will be going back to the East of Africa somewhere at the end of the year, to do put the CCW and the facilitators training into action!!!!

And then 2010 will be sort of over…. And hopefully by that time, I will be able to tell you more about any ideas I hope to have about 2011! One step at the time…

24-11-09

klaar voor vertrek

Het is alweer de 24e van November! Precies een maand geleden zaten we in het vliegtuig op weg naar Rwanda, nu zitten we allemaal ingepakt te wachten tot het tijd is om naar het vliegveld te gaan. De tijd in Rwanda zit er alweer bijna op! En ook al kijk ik er alweer naar uit om weer en Burtigny te zijn, het gaat niet makkelijk zijn om deze plaats te verlaten! We hebben zo’n goede tijd hier gehad! De workshop is erg goed gegaan, en geweest, we hebben goede vrienden gemaakt, en ik ben dit land ook echt wel gaan waarderen!

Even als opheldering, de afgelopen keer vertelde ik dat ik een gat in mijn voet had zitten, nadat ik vanuit mijn stapelbed op een stekker was gesprongen.  Maar ik ben erg blij te vertellen dat deze zo goed als dicht zit en ik alweer zo goed als normaal loop. Het heeft me verbaasd hoe snel de wond genas, en ook al voelt mijn voet nog steeds blauw aan, ik blijf er versteld van staan, dat dat in zo’n korte tijd het enige is! Los van mijn voet ben ik helemaal gezond gebleven. Ik had me daar best wel druk om gemaakt, vooral vanwege voorgaande ervaringen, maar ik ben zo dankbaar dat ik de hele periode gezond ben gebleven, en ook weer gezond terug naar Zwitserland kan vliegen!

Zoals ik al zei, we hebben een geweldig goede tijd hier gehad! Ook al zijn we erg druk geweest met de workshop, het gaf ook energie om er mee bezig te zijn! Het geeft een goed gevoel te zien dat deelnemers de informatie oppikken, de reacties te horen, de opdrachten te zien die ze gedaan hebben, en vooral ook echt begrijpen waar het hier om gaat! En dan heb ik het niet zomaar over begrijpen, als kennis begrijpen, maar dat je merkt in gesprekken dat ze het ook echt tot zich nemen! Ik genoot van de vele gesprekken, waar ze bleven doorvragen “maar hoe dan met dit, en hoe met dat?” Afgelopen vrijdag hadden we uiteindelijk de diploma uitreiking, waar ze allemaal hun diploma kregen, ze waren er allemaal zo trots op! Ja, en dan was het alweer afscheid nemen het afgelopen weekend, enerzijds zo jammer, want we hadden een goede tijd met elkaar, aan de andere kant gaat het echte werk nu pas echt beginnen! Velen keken er zo naar uit om terug te gaan en daar te gaan delen wat ze geleerd hebben. Anderen gaven ook wel aan er tegen op te zien, onzeker over hoe ze al deze informatie over kunnen brengen, maar ze gaan er allemaal voor, omdat ze een verschil willen maken!!!

Het was zo bijzonder hier deel van uit te mogen maken! Dat ik heb kunnen geven, wat ik te geven had, en dat ik zo veel nieuwe dingen heb kunnen leren en zoveel nieuwe mooie mensen hebben mogen leren kennen! De mensen hier hebben me zo bemoedigd! Zoveel van hen hebben zelf een moeilijk leven achter de rug, en is het leven voor hen nog steeds niet makkelijk, maar wat ze hebben geven ze aan de kinderen, en zwakkeren in hun omgeving! Het heeft me zoveel hoop gegeven, te zien dat zoveel mensen een verschil willen maken en deze kinderen willen helpen! Het is zo hoopgevend dat ook al lijkt het soms zo hopeloos hier, met al de problemen, mensen geven niet op, maar geven wat ze te bieden om een verschil te kunnen maken voor de volgende generatie.

Ik kijk er zo naar uit om over bijv. een jaar de verhalen te horen, te zien dat de workshop nog steeds doorgaat, zodat nog meer mensen nieuwe dingen kunnen leren, nieuwe vaardigheden en opnieuw bemoedigd kunnen worden, zodat ze nog meer kinderen hoop voor hun toekomst te kunnen geven!

Maar goed, ondertussen is het alweer over…het is wel weer even wennen om niet meer constant met een lijstje rond te hoeven lopen met alles wat ik nog voor de volgende dag moet doen! Maar ik geniet er ook wel weer van, en kijk terug op een goede tijd…alweer in Afrika!!!

Dank jullie wel allemaal voor al jullie support, op welke manier dan ook!

Packed and ready to leave

It’s already the 24th of november. A month ago we were in the plane on our way to Rwanda, now we are all packed and waiting until it is time to go to the airport again! Our time in Rwanda is over! Even though I am looking forward to go back to Burtigny, it’s going to be sad to leave this place! We have had a great time here! We had a great workshop, and made some good friends here, and I even started to enjoy the country! Last time I told you about the hole in the foot, that I got after jumping from my bunk bed. I am very grateful and happy to say that the hole is mainly closed and I can walk normally again! I was amazed to see how fast it healed, and that even though it still feels brushed, I am amazed that that is all! And besides that we all stayed pretty much healthy! Something that I was a little worried about, but I am so grateful, that we didn’t get sick! Like I said we have had a great time here! Even though we were very busy with the workshop, it was so much fun working on it as well! It is so satisfactory to hear the responses, to see the assignments, and to see that they really understood the information we were trying to pass on. And not just understanding the information, with their mind, but also really able to really receive it with their hearts. At the end of the workshop we had a celebration where they all got their certificate! They were all so excited about it! Many of them were looking forward going home, excited to share what they had learned, others were a bit worried, how to pass all the information on, but they want to make a difference! It has been so special to be part of this! I feel so privileged that I could be part of this, that I could give what I had to give, that I could learn so many new things and that I could meet so many beautiful people. These people really inspired and encouraged me! Often they come from such a challenging background themselves, and for many life still is not easy, but they use what they have to give to weaker ones in their community! This really gives me hope, to see how many people want to make a difference and help these children! It gives me hope to see that even though the situation seems to be so hopeless here, people still get up, give what they can give and try to make a difference for the next generation!!! I am looking forward to hear their stories in a year, to see this workshop repeated, so that even more people can get more knowledge, more skills, more encouragements, so that they can give even more to raise up this new generation! So now it’s over….it is kind of weird not having the list with all the things that still needs to be done for the next day! But I am looking back at a great time, again in Africa!!! Thank you all for your support, in whatever way!!!

5-11-09

exciting life in Rwanda

At the moment I am sitting with my foot up, so good timing to write my blog again!
This morning 05.30 I woke up and really felt the need to go to the bathroom. Since that means here that I have to get out of my bunk bed, what would probably wake up my room mates Heather and Rebecca, then I need to go out to walk to the bathrooms (3 walls a door, and a hole in the floor), and then the most challenging part of all, trying to get into my bunk bed again, which is covered by a mosquito net…well, challenging!!! But, hey, this morning I decided to go for it anyway…because then I would still have an other 1 ½ hour to sleep before breakfast would be there! So I get out of the mosquito net and jump down. On one of the plugs that was laying there! I was lucky that only one end went in my foot, and the other one, just beside my foot, so it is only one hole!!! It didn’t feel too bad this morning, but after walking around a while it started to be painful anyway! So, this day I spent most of the time with my foot up, and painkillers, in bed!

Besides this little accident I am having a very good time! I must say Rwanda is very different again from the other countries in Africa I had been. My first impression of Kigali is that everything looks very developed and is still in process! Every where you see people working hard in building roads, houses, etc. Well, and the weather is nice! It is just like a dutch summer. It is sort of warm, but then with lots of rain, which makes it sometimes even cold!!! Which I am very excited about! It also makes that everything is beautiful green, with beautiful flowers everywhere! Last week I had the chance to see a bit more of the country, when I went to Mutara, a village, about 30 km from the Ugandese border, where the YWAM Kigali base is working on a project for a children village. They have a huge piece of ground there, where they want to build houses, a hospital, and school! There is nothing else yet than the piece of ground, but I thought it was very interesting to see how it would be situated and to find some more out of the thoughts behind it. Besides that it was a great opportunity to see some more of this beautiful country and to experience some more Rwandese situations! Rwanda really is beautiful, and so green! When you get out of town, it is just many green hills! And then we had to go around this huge lake! It was so beautiful! A lot of the land is being used though for agriculture and many cows. I read somewhere that The Netherlands had given Rwanda some dutch cows, which looked kind of funny. When we where just out of town, I looked at the right and saw a few of the well know dutch black and white cows, then I looked to the left and I saw monkeys sitting along the road!

The rest of the first week I was here with Rebecca and Heather, to do the preparations for the workshop. I was happy to have some extra time to get a bit used to the culture, climate and daily life here! It didn’t take long to be reminded again that I was in Africa, and that it didn’t really help to plan a lot, everything lies still when electricity falls away, or when it rains (but then I have to say, that we are talking then about a lot of rain, I don’t think they know what it is to have just a little rain). Anyway… this makes that we needed a whole day to print out the participants notebooks. Even though we were all split up!!! At least we all had our own Rwandese printing experience, even though the electricity went for all of us, which gave us a nice break!
Another great experience was with Heather, when we wanted to go downtown to get the last couple of things for the workshop! Everything went great, but we didn’t realize that Kigali had it’s own rush hour!!! Hahahaha….We have been standing in a sort of ‘flexible’ line for about an hour…squeezed between a lot of other people that wanted to get on the bus!!! And when I say squeezed…I literally mean squeezed!!! Hahaha….The only thing Heather and I could was laugh really hard!!! Trying to come up with out own subtitles for the one who was explaining the crowd all the time that we had to stand in line! Hahaha…That was funny…even though I don’t know if everyone liked us laughing so hard! But we had made one friend, she stood behind me, and when a bus came, she would pull and push and give me instructions that I had to do the same, to get on the bus…it was a new experience, but we made it!!!!

Last Friday the rest of the team for the workshop came as well, and Monday we started the workshop!!! There are almost 50 participants, representing 25 ministries, and thousands of children! It is very encouraging to find out that more than half of the group is man! They are all very excited to learn more! We have long days (class is from 08.30 to 17.00, with a break between 12.30 and 14.30), but they are all there, taking notes, asking questions and doing their assignments! It is so exciting and encouraging! It is great to meet all these people, to hear them sharing there hearts for the children they are working with and the dreams they have for them!...And we just started! I am excited for what is to come!!!

Sorry…no pictures yet…the internet is a bit slow to upload them!...

druk, druk, druk...in Rwanda

Op dit moment zit ik met mijn voet omhoog, du seen goed moment om maar weer eens een blog te schrijven! Vanochtend om 05.30 werd ik wakker en moest erg nodig naar de WC. Sinds dat hier betekent dat ik eerst uit het stapelbed moet zien te komen, wat waarschijnlijk mijn kamergenoten Heather en Rebecca wakker zal maken, dan naar buiten naar de WC moet lopen (3 muurtjes met een deur, en dan een gat in de vloer), dan uiteindelijk het meest uitdagende onderdeel, het voor elkaar te krijgen om weer in het bovenste bed van het stapelbed te komen, en onder het muskietennet te komen…goed, in ieder geval…een heel gedoe!!! Maar goed, vanochtend besloot ik er toch maar voor te gaan, zodat ik dan in ieder geval nog net 1 ½ uur zou hebben tot het ontbijt! Ik kom dus onder mijn muskietennet uit, en spring naar beneden…en aangezien het donker is, zag ik niet de stekker waarvan een van de uiteinden op dat moment in mijn voet zit! Gelukkig, ging het andere uiteinde net langs mijn voet, waardoor ik maar 1 gat in mijn voet heb zitten!!! Vanochtend viel de pijn nog wel mee, het bloedde alleen nogal, maar na een paar keer heen en weer lopen begon het toch wat onaangenamer aan te voelen! Nadat een verpleegkundige hier op het terrein er naar gekeken had, toen toch maar op advies van haar uiteindelijk met een stapeltje pijnkillers met mijn voet omhoog belandt!

Los van dit ongelukje, heb ik het hier verder erg goed! Ik moet zeggen dat Rwanda weer erg anders is van de andere landen in Afrika waar ik ben geweest! Mijn eerste indruk van Kigali is dat het er goed ontwikkelt uit ziet, en er nog steeds veel wordt gerestoreerd en gebouwd! Overal waar je komt zie je mensen hard aan het werk, er worden wegen gelegd en er veel nieuwe gebouwen! En het weer is prima te doen (altijd een belangrijk onderdeel voor mij, aangezien ik echt niet van te veel warmte houdt!) Het is hier net een Hollandse zomer. Het is over het algemeen aangenaam warm, en dan veel regen, wat het soms zelf koud maakt!!! Dan geniet ik er helemaal van dat ik even een trui aan kan trekken! De regen zorgt er ook voor dat het overal prachtig groen is, en er veel mooie bloemen zijn! Vorige week had ik de kans om wat meer van het land te zien, toen we naar Mutara gingen, een dorp 30 km van de Ugandese grens vandaan. De YWAM Kigali basis heeft hier een stuk land gekocht en willen daar een kinderdorp bouwen, met huizen, school en kliniek! Samen met de basisleider hier en nog wat andere mensen gingen we erheen om wat zakelijke dingen te regelen. Er viel niet veel te zien nog, behalve het stuk land, maar het was goed om de setting van dit project te zien, en daarnaast had ik de kans om wat meer uitzoeken van de gedachtegangen achter dit project. Ja, en daarnaast natuurlijk ook gewoon een goede kans om wat meer van dit mooie land en Afrikaanse ervaringen mee te maken!
Rwanda is zo mooi en groen! Als je de stad verlaat is het een en al groene heuvels! En op een gegeven moment een groot mooi meer, in het midden van al dat groen! Zo mooi! Veel van het land is gebruikt voor landbouw en overal waar je komt zie je kuddes koeien rondlopen! Een paar jaar geleden heeft Nederland Rwanda wat Hollandse koeien gegeven, wat een grappig gezicht was in dat groene heuvellandschap. Toen we net de stad uit waren zag ik rechts van mee een paar van die bekenden Hollandse zwart witte koeien staan, toen ik vervolgens naar links keek, zat er net een aap langs de weg…dat was even een interessante mix van verschillende landen!

De rest van de eerste week was ik hier met Rebecca en Heather om voorbereidingen te doen voor de workshop. Op zich was ik wel blij met de extra tijd die we voor de workshop hadden. Op die manier konden we al een beetje wennen aan een andere cultuur, klimaat en een heel ander dagelijks leven hier! Het had niet veel nodig om er weer aan herinnerd te zijn dat ik in Afrika was. Het heeft gewoonweg weinig zin om hier al te veel te plannen, hoe hard mensen ook mee willen werken, als de elektriciteit uitvalt, of als het regent, dan ligt alles zo goed als stil (even voor de duidelijkheid, als het hier regent, dan regent het meteen veel, en hard, motregen, of gewoon een buitje, dat kennen ze hier volgens mij niet! Hier gaat het echt meteen echt tekeer). Dit zorgt er al gauw voor dat we er een hele dag over hebben gedaan om de hand-out folders voor de studenten te kopiëren, en dan waren we nog wel opgesplitst allemaal naar een andere kopieerwinkel gegaan! Op die manier hadden we wel allemaal onze eigen kopieerervaring! En was het best fijn om verplicht een pauze te moeten nemen, omdat de elektriciteit, bij alle drie was uitgevallen!
Een andere goede Rwandese ervaring was met Heather, toen we nog snel even voor het weekend naar de binnenstad waren gegaan om de laatste dingen voor de workshop te halen! Alles ging prima, maar we beseften niet dat ze hier in Kigali ook een spitsuur hebben, en wij zaten er midden in!!!! Hahahaha… we hebben ruim een uur in een soort of rij gestaan, plat geplet tussen heel veel andere mensen die erg graag dezelfde bus wilden hebben als wij! En als ik zeg geplet…dan bedoel ik dat ook…ik kan er geen beter woord voor bedenken! Hhaha…Heather en ik konden er alleen maar heel hard om lachen, terwijl we probeerden te ontdekken wat de meneer van de busservice allemaal aan het uitleggen was (het bleek dat hij telkens het belang van het rijen maken aan het uitleggen was). Ik geloof niet dat iedereen ons lachen zo kon waarderen!!! Maar we hadden in ieder geval 1 vriendin gemaakt…ze stond tussen mij en Heather en als er een bus kwam gaf ze ons instructies hoe en waar te duwen. Aangezien opeens de rij verdween in een mensenmassa! Zonder duwen en trekken kwam je gewoon niet een bus in, en aangezien iedereen het deed, kon je gewoon niets anders doen…en kwamen we uiteindelijk binnen in de derde bus die voorbij kwam!!! Een hele ervaring, maar we hebben het gehaald!!!

Afgelopen vrijdag kwam ook de rest van het team voor de workshop aan, en afgelopen maandag zijn we dan eindelijk begonnen! Er zijn bijna 50 deelnemers, die met elkaar zo’n 25 projecten, en duizenden kinderen vertegenwoordigen! En het was zo bemoedigend te ontdekken dat meer dan de helft deelnemers man is! Alle deelnemers zijn erg enthousiast en willen zo graag meer leren hoe ze betere hulp aan hun kinderen kunnen aanbieden!!! We hebben lange dagen (les van 08.30 tot 17.00 met een pauze tussen 12.30 3n 14.30), maar ze zijn er elke dag, allemaal, ze maken aantekeningen alsof hun leven ervan afhangt, stellen vragen en doen allemaal hun huiswerk!!! Het is zo bemoedigend om te zien! Het is geweldig met z’n allen een hart voor kinderen te hebben, en te horen wat voor een dromen ze hebben voor de kinderen waar ze mee werken! En we zijn nog maar net begonnen! Ik kijk er erg naar uit wat er nog komen gaat!!!

Sorry trouwens dat ik er geen foto’s bij heb, maar als er internet is, dan duurt het erg lang om foto’s te uploaden, dus die komen een andere keer!

23-10-09

Zwitserland - Rwanda

Het gaat gebeuren!!!! Morgenochtend om 04.30 vertrekken we hiervandaan om het vliegtuig van 06.50 naar Brussel te halen, warvandaan we een vliegtuig direct naar Kigali, Rwanda zullen pakken!! Oh, nog even niet aan denken...er zijn nog zoveel dingen die ik gedaan wil hebben voor ik ga! Ik heb nog precies 8 uur!!! Morgen toch nog genoeg tijd om te slapen in het vliegtuig! De afgelopen weken zijn we erg druk geweest met de voorbereidingen voor het project in Rwanda!  We zullen er een workshop geven aan mensen  die er met kinderen werken! Ondertussen hebben zo ongeveer 13 aanmeldingen, allemaal uit verschillende landen in Afrika! Echt geweldig, want dat betekent dat als zij de kennis daar weer doorgeven, het nog verder verspreid wordt dan alleen Rwanda! Ik geloof dat het een geweldige kans is om te delen wat Gods liefde voor kinderen is en wat Zijn doel is voor hun! Ik vond het erg leuk bezig te zijn met de voorbereidingen hiervoor, en een steeds helderder beeld te krijgen van het project! Ook al heeft het behoorlijk de focus van mijn onderzoek afgehaald en loop ik even heel erg achter, maar dat haal ik wel weer ergens in...ofzo...het was gewoon even een goede variatie op het dagelijkse werk van in m'n eentje achter de computer zitten typen. Ik merk dat ik in teams werken toch best wel erg kan waarderen!

Naast het kantoorbestaan, merk ik dat ik me ook al veel meer op mijn plek voel hier in Zwitserland en op Burtigny! Het was best even zoeken hoe mijn vrije tijd in te vullen, om 's avonds ook nog achter de computer te gaan zitten, is opeens een stuk minder aantrekkelijk! (Ja, dat is inderdaad mijn excuus dat ik mijn blog al een tijdje niet had bijgehouden!!!) Maar we hebben wat 'nieuws' ontdekt! Oude VHS films kijken! In de kelder hadden we een hele stapel oude videobanden gevonden, die we zijn gaan kijken! Geweldig!!! Vooral 'what about Bob', en 'Overboard' behoren op dit moment tot onze favorieten!!! Vooral de uitspraken erin...goed...wij hebben er erg om gelachen!!! O ja...en natuurlijk niet te vergeten, we hebben weer Zwitserse avond gehad, voor de trouwe lezers onder ons...deze vond ook plaats in februari, alleen was het toen alleen kaasfondue, en nu konden we kiezen!!! Wow....die Zwitsersen zijn echt gek op hun kaas! We konden dus kiezen uit kaasfondue, of raclette!!! Ik koos dus voor raclette, en ik moet zeggen, ik zag er erg tegenop, maar het viel reuze mee!!!! Ja, ik denk dat ik zelfs kan zeggen dat ik het wel lekker vond!!! Ja, je hoort het goed, dat was ik...die toch echt kaas niet op het lijstje van lekkere dingen heeft staan!!! Tijdens de maaltijd werd ons van alles verteld over Zwitserland en hun cultuur!! Heb weer heel veel bijgeleerd!0910141009101412

Oh...en dit moet ik je nog vertellen!!! Het hoogtepunt van de afgelopen weken! Ik had de kans om mijn neef te gaan zien in Zurich! Hij is daar op dit moment voor zijn studie! En aangezien we al tijden een poging deden om af te spreken...moesten we er uiteindelijk een paar weken geleden achter komen dat we allebei tijdelijk in Zwitserland wonen! Ja, dus moesten we wel wat afspreken nu!!! Het was geweldig om weer eens goed bij te kunnen kletsen! En, ja RobbertJan heeft me even rondgeleid in het mooie Zurich....snel even wat toeristische plaatjes geschoten!!! Best goed gedaan, toch!!! 0910102_30910104

Uiteindelijk niet echt veel gezien, omdat we voor hebben zitten bijpraten, onder het genot van een goede kop koffie bij de Starbucks....blijft toch heel fijn!!!! Dank je wel RobbertJan, ik heb een supergezellige dag gehad!!!

Maar goed....ik moet eigenlijk nog heel wat doen voordat ik morgenochtend vlieg, dus ik houd het hier even bij....SPANNEND!!!! Volgende keer hopelijk wat meer over Rwanda!!!

Switzerland - Rwanda

It is happening, tomorrow 04.30 in the morning, we will leave from here to catch the plane at 06.50!!! Oh...don't want to think about that yet...so many things I still want to do before that! Still have 8 hours!!! The last couple of weeks have been busy preparing for the workshop in Rwanda! We will be giving a workshop there for people working with children. We already have about 13 applicants, all from different countries in Africa, which is very exciting! I am very excited about the workshop! I think it is a great opportunity to share Gods love and purpose for children!!!! I really enjoyed preparing for it, and getting a better picture of all the things we will be doing! Even though the research I was doing got a bit delayed! But it was some good variation on sitting by myself behind my computer.

Beside the officelife, I have started to enjoy in Switzerland and here at the base here as well! In the evenings it is not that exciting anymore to work some more at the  computers (yes, that's my excuse why I didn't update my blog for a while!!!) But watching old VHS is some good entertainment! Just the fact that you need to rewind them! So exciting!!! Especially 'What about Bob' and 'Overboard' are definitely part of our list of favourites!!! The quotes are great! We have been having so much fun! And then of course the Swiss night we had! Wow, those Swiss sure do love their cheese...we could choose between Raclette or cheesefondue!!! To be honest, I was a bit worried, but it was not that bad! I even enjoyed it! Yes, that's me saying it, the one that....dislikes cheese...A LOT!!! During the meal we got some iformation about the Swiss and their culture...0910141009101412

And then I need to tell you! The highlight of the last couple of weeks! I had the chance to meet my cousin, who is studying in Zurich at the moment! We have tried to meet for quite a while now, even in The Netherlands...but we hadn't seen each other for quite a while! It was so much fun catching up in Zurich! He showed me around in Zurich...and off course we need some touristic pictures as well!!! We are doing good, dont you think!!!!0910102_30910104

Well, to be honest, we didn't see to much, but had a great time just catching up! Thank RobbertJan, I had a great time!!!

Yes, and now getting ready for Rwanda! I have the feeling I just got here, and now I am leaving already!!! But I am excited....only 8 hours to go!!!!

9-10-09

Ik ben toch echt in Zwitserland

Ja, dat is altijd de uitdaging op die internationale locaties van YWAM, soms heb je niet eens door waar je nu eigenlijk bent! Ik werk op kantoor met alleen maar amerikanen op me heen, en aan tafel zit ik aan tafel met mensen uit Nigeria, Colombia, Zuid-Afrika, zelfs Noorwegen, en ja, ook wat Zwitsers... Dat is waarom ik het zo heerlijk vind om zo nu en dan even van de basis af te kunnen en mezelf eraan te kunnen herinneren, dat ik toch echt in Zwitserland ben! Niet spectaculair, gewoon even boodschappen doen in de supermarkt, naar het postkantoor, of iemand ophalen of juist wegbrengen naar het vliegveld! Hoe spannend kan dat zijn! Het herinnerd me in ieder geval dat ik toch echt in Zwitserland ben, en dat ik toch echt mijn best moet doen wat van mijn frans te maken, wil ik iets voor elkaar krijgen!

Maar afgelopen zaterdag was toch wel het toppunt! Het was even de bevestiging dat ik echt, voor het eggie in Zwitserland ben! We gingen naar 'Des Alpes' in St. Cergue. 'Des Alpes' is DE dag dat de koeien naar beneden komen uit de bergen (vraag me niet waar ze heen gaan, waarschijnlijk naar hun boerderij)! Ze komen dus met hun boeren naar beneden kopen, versierd en wel met gigantische koeienbel en bloemen op hun kop!  Verder was er een markt met verschillende etenswaren en andere produkten uit Zwitserland en was er Zwitserse muziek! Hoe Zwitsers wil je het hebben!?!!?091003210910031609100317

   

Hier....begrijp je wat ik bedoel, met het Zwitserse gevoel!!!

Morgen ga ik de andere kant van Zwitserland op, namelijk naar Zurich! Een stad in het duitse gedeelte van Zwitserland. Een achterneef van mij woont daar op het moment, en aangezien we de afgelopen maanden die niet de kans hadden gehad elkaar te zien in Nederland, dachten we dat er maar eens van moest komen in Zwitserland! Ik kijk er naar uit wat deze kant van Zwitserland te bieden heeft! Jullie horen het wel weer!

I really am in Switzerland!

Well, that's allways the challenge with those international YWAM bases, sometimes you dont even realize where you are! Like I am working in the office with only Americans, and having dinner with people from Nigeria, Colombia, South Africa, even Norway...and then some Swiss as well!  That's why I love to get of the base sometimes and remind myself that I am in Switzerland. Just going for a shoppingtrip, or to the postoffice or driving someone from or to the airport! How exciting can it be! Well at least it reminds me that I really am in Switzerland!!! But last saturday definitely was a highlight, and made me know for sure that I am in Switzerland! We went to 'Des Alpes' in St Cergue. This is the moment when all the cows are coming down from the mountains (dont ask me where they are going though), so they are coming down, all decorated with flowers and huge bells around there neck! A very Swiss experience! With different kinds of swiss food and music!0910031609100321   09100317

You see what I am trying to say with that Swiss feeling?!? Very exciting!

Tomorrow I will get to see another part of Switzerland, since I will be going to Zurich! A town in the German part of Switzerland! A cousin of mine is living there for some months, and since we haven't had the chance to meet the last couple of months in The Netherlands, we decided that we had to meet in Switzerland! So I am excited to see what this part of Switzerland will bring!